Dziurawiec

Dziurawiec

Kwitnie drobnymi kwiatkami o słoneczno-żółtym kolorze, które kształtem przypominają gwiazdy. Jest to roślina występująca w Polsce dość pospolicie. Nazwę zawdzięcza jasnym kropeczkom, które znajdują się na liściach i przypominają dziurki. Mowa oczywiście od dziurawcu 🙂 

Zastosowanie dziurawca jako napar, herbata czy nalewka to długa lista. Znajduje się na niej m.in. pomoc w przypadku nerwicy, stanów zapalnych, stanów skurczowych dróg żółciowych, problemów z trawieniem, a także działanie przeciwbakteryjne. Jest też pomocny przy schorzeniach nerek i kamicy moczowej. Co ważne, w przypadku dzieci dziurawiec okazuje się pomocny przy stanach lękowych oraz niepokoju (np. lęki nocne), a także, jeśli powraca problem moczenia się w nocy.

Dziurawcową nalewkę zaleca się osobom ze schorzeniami wątroby oraz schorzeniami dróg żółciowych.

Jak zbierać dziurawiec?

Roślinę należy ścinać na wysokości 15-20 cm nad ziemią lub same pędy z kwiatami. Suszymy jak inne zioła – w suchym miejscu, bez dostępu światła. Dziurawiec można zbierać od czerwca do września.

Jak przygotować napar?

1 łyżkę ziela zalać wrzątkiem, parzyć przez 15 minut pod przykryciem.

Napar zaleca się pić przed posiłkiem (pół szklanki) jako środek pobudzający wydzielanie soków trawiennych lub po zjedzonym posiłku, jako środek rozkurczowy (2-3 razy dziennie).

Jak przygotować nalewkę?

około 10 dag dziurawca (kwiatów, pąków i liści) zalej 0,5 l spirytusu i zostaw na 1,5-2 tygodnie. Następnie odcedź i przeciśnij  przez gazę. Tak przygotowaną nalewkę należy pić dwa razy dziennie po pół łyżeczki wlanej do połowy szklanki wody.

UWAGA! 

Nalewki oraz oleje z dziurawca zawierają hiperycynę, związek, który przy dłuższym przyjmowaniu może uczulać na promienie słoneczne. Nie należy zatem przebywać w tym wypadku na silnym słońcu – grozi poparzeniem i porażeniem słonecznym.

Bibliografia:
K. M. Puchacz, Dieta według Pięciu Przemian. Potrawy, które leczą i odżywiają, Białystok 2015